How (Not) to Procrastinate

Ik ben een meesteruitsteller. En in deze periode van blok en examens bereikt dat uitstelgedrag altijd een hoogtepunt (dieptepunt?). Je zou denken dat ik na al die jaren van studeren ondertussen wel mijn lesje heb geleerd en dat ik op tijd begin aan mijn werk. Maar niets is minder waar. Elke keer opnieuw overvalt mij een onoverkomelijk drang om dan toch nog net even iets anders te gaan doen. En dan snel dat nog. Éééén dat nog. Daarna zal ik wel beginnen.

Niet dus. Zoals je al kan voorspellen, eindigt dat keer en keer opnieuw in wat ik ‘de Grote Paniek’ noem. Die besluipt me dan op kousenvoeten een nacht of twee voor het examen of voor die enge deadline. Dan dringt opeens het besef tot je door dat er amper nog tijd rest en een nog steeds even grote berg werk ligt. Moet je al meteen gaan ademen in een zakje en een momentje nemen om jezelf te kalmeren. Is het natuurlijk weer al snel een paar uur later. Je ziet mijn probleem.

Maar voor diegenen onder jullie die dat probleem níet hebben, die steeds op tijd hun werk gedaan krijgen en bij zichzelf denken: ‘Tja, nu had ik eigenlijk dat werk wel wat willen uitstellen.’ Diegenen die na alweer een productieve dag verzuchtend uitslaan: ‘Verdorie, ik wou dat ik wat meer kon lanterfanten. Wat een zonde van al die tijd die ik niet verloren ben!’ Als je in dat geval zit, dan is dit artikel gemaakt voor jou!

Ik stelde namelijk een lijst op met een heel aantal ideeën en tips die jou kunnen helpen om een even doorwinterde uitsteller te worden als mezelf. (Wat een geluk, wat een vreugde! Binnenkort ligt het hele land op zijn gat.) Ik schreef voor de niet-uitstellers én de wel-uitstellers (want bij nader inzien… Als je dit artikel aan het lezen bent, behoor je waarschijnlijk eerder tot de categorie van de wel-uitstellers. Die niet-uitstellers vlijtig aan het werk ondertussen… Ach ja, nu we toch onder ons zijn, kunnen we maar beter eens lachen met onze miserie, niet waar?)

Hoe dan ook schreef ik deze lijst met een mooie selectie van wel 50 tips hoe je kan uitstellen. En, ja, ik schreef deze lijst op een moment dat ik *eigenlijk* moest studeren voor een examen. En, ook ja, alles wat op de lijst staat heb ik ooit zelf al gedaan ter vervanging van een werk waar ik maar niet aan wou beginnen. Getest en goedgekeurd dus! (Trots?)

Maar without further ado, hier is mijn lijst over hoe uit te stellen:

  1. Maak een blokschema
  2. Maak een nette versie van je blokschema
  3. Plastificeer je blokschema
  4. Ga na hoe vaak je rond je as kan draaien op je bureaustoel
  5. Werk aan je conditie
  6. Eet al de snacks
  7. Snooze
  8. Oefen je mediteren
  9. Bedenk een ultra ingenieuze kleurencode
  10. Ruim je kamer op
  11. Neem een heel lang bad
  12. Doe die berg afwas
  13. Knuffel je huisdier
  14. Vraag je af wat je huisdier denkt
  15. Bedenk hoe je je kamer kan restylen
  16. Maak een toren met fluostiften
  17. Maak een slinger met paperclips
  18. Plan je outfit voor je examen morgen
  19. Ga na hoeveel Amerikaanse staten je kan opschrijven in een minuut
  20. Google de Amerikaanse staten
  21. Maak een wandeling via Google street view doorheen Texas
  22. Snooze
  23. Leer macarons bakken
  24. Lak je nagels
  25. Lak je teennagels
  26. Lak de teennagels van je huisdier
  27. Check Facebook/Instagram/Twitter
  28. Maak fruitsla
  29. Check nog is Facebook/Instagram/Twitter
  30. Oefen de Harry Potter soundtrack op de piano
  31. Snoo-ooze
  32. Knip je post-its in kleinere post-its
  33. Staar naar een muur
  34. Zing de lyrics van Bohemian Rhapsody
  35. Apprecieer de wolken
  36. Stofzuig de auto
  37. Herbekijk de hele Lord of The Rings trilogie
  38. Maak een lijst van uitstelgedrag
  39. SNOOOOZZE
  40. Lees de Wikipedia pagina over de ‘History of Australia’
  41. Observeer het gedrag van een huisvlieg
  42. Youtube ‘funny dogs’
  43. Kijk alle seizoenen van Dance Moms
  44. Youtube ‘funny cats’
  45. Zoek de poolster
  46. Update je computer
  47. Google ‘How do brains work’
  48. Doe alle buzzfeed quizzen
  49. Kijk naar de Ted talk van Tim Urban over uitstellers
  50. Surf naar theuselessweb.com

Als je dit artikel nog steeds aan het lezen bent, denk ik niet dat je mijn hulp nog nodig hebt. Jij bent al een uit de kluiten gewassen uitsteller! Proficiat! (of mijn medeleven?) De ontmoeting met de Grote Paniek staat er hoogstwaarschijnlijk nog aan te komen. En wanneer dat gebeurt, zal je bergen werk verzetten in recordtijden.

Want dat is natuurlijk de andere kant van de meeste uitstellers, schizofrenen die we zijn. Eens je de uitstelfase door bent. Door elkaar bent geschud door de Grote Paniek. En daar ook alweer ietwat van bekomen. Dán schiet je in een flitsende sprint, of ‘de Gouden Schwung’, naar de eindstreep die geen enkele proactieve planner je nadoet. Die taak die op een hele werkdag wordt geschat? Doe je op een klein uurtje. Die berg werk waar je twee weken voor nodig hebt? Doe je in een half dagje. No problem.

Of toch? Dan opeens sta je voor een eindwerk waar je een heel jaar aan wordt verwacht te werken… Doe je op 24 uur? Een nachtje door en 10.000 woorden neergepend? Hier bots je vol met die schizofrene uitstellerskop op een muur. Zelfs de Gouden Schwung, onder wild gejoel van de Grote Paniek, is nu niet meer genoeg om redding te brengen.

Bij mijn eerste bacheloropleiding was dat mijn situatie. Ik durf dit niet vaak toe te geven omdat ik me echt schaam voor het feit dat ik het toen zó ver heb laten komen. Ik heb er dan inderdaad een bachelor paper uitgewrongen op een dikke 24 uur. Als bij wonder, dat ik nog steeds niet goed begrijp, heb ik de deadline gehaald. En ben ik er, als bij nog groter wonder, nog voor geslaagd ook. Maar dit is een situatie die ik niemand toewens en niemand aanraad. Ik heb toen echt afgezien, geweend, mezelf vervloekt, mezelf manisch uitgelachen en me bijna de ogen uitgestoken. Hier is echt wel de lijn waar uitstelgedrag, in plaats van een ongelukkige persoonlijkheidstrek, echt een probleem wordt.

Ik zal waarschijnlijk altijd een uitsteller blijven. Het is nu eenmaal deel van wie ik ben. Het is hoe ik mijn leven begonnen ben, toen ik – oh ironie – vier dagen te laat besloot geboren te worden. En het zal waarschijnlijk zijn hoe ik de rest van mijn leven door mijn werk en deadlines zal ploeteren. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn. Maar ik probeer er wel voor te zorgen dat het niet meer zo ver komt als toen bij die bachelor paper.

En om dit artikel niet helemaal op de smartelijke tristesse van het uitstellersbestaan te eindigen, zal ik nog wat tips proberen te geven van hoe je tóch nog wat werk gedaan kan krijgen. Of op z’n minst een aantal ervaringen delen die mij zo af en toe uit mijn sluimerstand hebben gehaald en regelrecht in ultra productiviteit hebben gekatapulteerd.

Ten eerste is een goede planning het allerbelangrijkste. Stel die planning zo gedetailleerd mogelijk op. Zorg dat er concrete doelen en tussendoelen op staan, dat je stap voor stap kan werken. Als je planning heel vaag blijft, ga je namelijk een veel minder goed overzicht hebben op wat je nog allemaal moet doen. Als je daarentegen goed op voorhand bekijkt hoeveel werk alles juist is, dan schiet die Grote Paniek iets vlugger in actie. En die Grote Paniek is essentieel om de Gouden Schwung te bereiken, dus verwelkom hem liefst met open armen, en zo snel mogelijk.

Uitstellers werken vaak beter onder deadlines. Dus stel jezelf deadlines! Maak er een spel van, een uitdaging voor jezelf. En dat kan echt letterlijk zo ver gaan als: ‘op de volgende 15 minuten, zorg ik dat ik die en die pagina gedaan heb’. Het is daarbij belangrijk dat je de doelen moeilijk houdt, maar wel net haalbaar. Ideaal is als het net haalbaar is, met nog een minuutje of twee reserve. Zo krijg je een drive om snel door te werken en jezelf niet te laten afleiden. Wanneer je dan dat tussendoeltje gehaald hebt, ga je sneller geneigd zijn om op dezelfde manier verder te werken. Voor je het weet ben je uren productief aan het werk.

dav
Buitenlucht doet wonderen!

Gun jezelf pauzes, maar spring er slim mee om. Uit mijn eigen ervaring, heb ik geleerd dat pauzes soms meer kunnen tegen- dan meewerken. Ja, op tijd pauze nemen is belangrijk. Maar als je net productief bezig bent, laat dan niet alles vallen omdat het vier uur is en je per se op dat uur een pauze wil nemen. Neem die pauze wanneer het jou uitkomt. Wanneer je aandacht toch al aan het verzwakken is. Dat is meestal ook een teken van je lichaam dat het nood heeft aan die pauze. Als je al zoveel moeite moet doen om in gang te schieten, om je Gouden Schwung te bereiken, verlies hem dan niet enkel en alleen voor regelmaat. Maak je pauzes flexibel en haal zo het maximum uit je korte maar krachtige momenten van productiviteit.

Nog een tip voor pauzes, waar ik zelf ook niet altijd goed in slaag, is om tijdens je pauzes weg te blijven van schermen. Of het nu smartphones, laptops, tablets, Tv’s of nog iets anders zijn. Die maken het gevaar om in een vicieuze cirkel te geraken namelijk veel groter. Dan begint het uitstelduiveltje: ‘Nog vijf minuutjes, dat kan nooit kwaad. Wat zijn nu vijf minuutjes?’ en ‘Niemand is al slechter geworden van nog één aflevering van die serie.’ En dat is moordend voor je schema. Om je pauzes zo min mogelijk te laten uitlopen, hou je je best zoveel mogelijk aan andere dingen.

Goede pauzes, die daarbij nog gezond zijn ook, zijn buitenlucht en sport. Ga bijvoorbeeld een wandeling maken tijdens je middagpauze. Geniet van de buitenlucht en the change of scene. Ook even tijd nemen om te sporten is heel gezond. Iets dat ideaal is in de blok is bijvoorbeeld touwtjespringen. Dat hou je toch niet heel erg lang vol, haha. Geen gevaar om je pauze te laten uitlopen met iets waar je na een minuut of 10 al van staat te puffen. (Of ben ik dat alleen, met mijn slechte conditie?) Blijkbaar is het bovendien supergoed voor je conditie. Andere alternatieven zijn tijdschriften. Drink een warme tas thee, gun jezelf een lekkere snack en neem wat tijd om iets leuks (maar kort) te lezen.

mde
Een lekker snack en een leuk tijdschrift

Ten slotte is het belangrijk om niet te lang stil te staan bij verloren tijd. Dat is een valkuil waar ik zelf ook heel vaak inval. Na een onproductieve dag ben je kwaad op jezelf dat je niet of niet hard genoeg hebt gewerkt en gedachten als ‘Was ik maar…’ en ‘Had ik maar niet…’ malen door je hoofd. Maar besef dat dat je niet verder helpt. Wat gebeurd is, is gebeurd. Niets aan te doen. Die verloren tijd is voorbij. En door minutenlang kwaad op en teleurgesteld in jezelf te zijn ga je die tijd niet terughalen, integendeel. Dus schud het zo goed als je kan van je af en kijk enkel vooruit.

Tot slot rest mij enkel nog om te zeggen: klik dit artikel weg. Sluit je browser. Zet je smartphone, tablet of laptop af. Begin aan je werk. Niet morgen, niet straks, niet binnen twee-minuten-echt-écht-nog-juist-die-twee, maar nu. NU.

Veel liefs,

Lien

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *